আল-মুখতাচাৰ
وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ﴿٣٠﴾
তথাপিও আজিজৰ পত্নীৰ চৰ্চা চহৰত প্ৰচাৰিত হ'ল। কিছুমান মহিলাই ভৰ্ৎসনা কৰি ক'লেঃ আজিজৰ পত্নীয়ে নিজৰ দাসক বেয়া প্ৰস্তাৱ দিছিল। তাৰ প্ৰেমে তাইৰ অন্তৰত শিপা কৰি লৈছে। অৱশ্যে আমাৰ দৃষ্টিত, তাই নিজ দাসৰ প্ৰেমত আৰু তাক বেয়া কৰ্মত উদ্বুদ্ধ কৰাৰ প্ৰয়াসৰ কাৰণে স্পষ্ট পথভ্ৰষ্টতাত পতিত হৈছে।