আল-মুখতাচাৰ
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ﴿٢٢٥﴾
হে ৰাছুল! আপুনি লক্ষ্য কৰা নাইনে, সিহঁতৰ পথভ্ৰষ্টতাৰ নিদৰ্শনৰ অন্যতম এটা হৈছে এই যে, সিহঁতে উদ্ভ্ৰান্ত হৈ যিকোনো উপত্যকাত ঘূৰি ফুৰে। কেতিয়াবা প্ৰশংসাৰ উপত্যকাত বাহৰ পাতে, আকৌ কেতিয়াবা নিন্দা তিৰস্কাৰৰ উপত্যকাত ফুটনি মাৰি ফুৰে। আকৌ কেতিয়াবা এই দুয়োটাৰ বাহিৰে বেলেগ কোনো বিষয়ত লাগি থাকে।