আল-মুখতাচাৰ
يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَلَـٰكِنَّكُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَٱرْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ ٱلْأَمَانِىُّ حَتَّىٰ جَآءَ أَمْرُ ٱللَّهِ وَغَرَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ﴿١٤﴾
তেতিয়া মুনাফিকসকলে মুমিনসকলক মাতি ক’বঃ ইছলাম পালনৰ ক্ষেত্ৰত আৰু আনুগত্যৰ ক্ষেত্রত আমি তোমালোকৰ সৈতে অৱস্থান কৰা নাছিলোনে?! তেতিয়া মুমিনসকলে সিহঁতক ক’বঃ হয়, তোমালোকে আমাৰ লগতেই আছিলা। কিন্তু তোমালোকে নিজৰ নফছক নিফাকত আক্রান্ত কৰি ইয়াক ধ্বংস কৰিছিলা। লগতে তোমালোকে মুমিনসকলৰ বিষয়ে সদায় অপেক্ষা কৰিছিলা তেওঁলোকে যেন পৰাজিত হয়, যাতে তোমালোকে প্ৰকাশ্যভাৱে কুফৰীৰ ঘোষণা কৰিব পাৰা। তথা আল্লাহৰ ফালৰ পৰা মুমিনসকলক কৰিবলগীয়া সহায়ৰ ক্ষেত্ৰতো তোমালোকে সন্দেহ কৰিছিলা আৰু মৃত্যুৰ পিছত হ’বলগীয়া পুনৰুত্থানৰ প্ৰতিও সন্দেহ কৰিছিলা। মিছা লোভ-লালসাই তোমালোকক প্ৰতাৰণা কৰিছিল। অৱশেষত সেই অৱস্থাতেই মৃত্যুৱে তোমালোকক গ্ৰাস কৰিছে, লগতে চয়তানেও তোমালোকক আল্লাহৰ বিষয়ে প্ৰতাৰণা কৰিছিল।