আৰু মই যেতিয়াই সিহঁতক সেই বিষয়ৰ ফালে আহ্বান কৰিছো যাৰ ভিতৰত সিহঁতৰ পাপ ক্ষমা হোৱাৰ উপায় আছে যেনে, কেৱল এক আল্লাহৰ ইবাদত তথা তোমাৰ আৰু তোমাৰ ৰাছুলৰ আনূগত্য। তেতিয়া সিহঁতে মোৰ কথা নুশুনিবলৈ কাণৰ ভিতৰত আঙুলিৰে সোপা মাৰিছিল। আৰু মোক নেদেখিবলৈ সিহঁতে কাপোৰেৰে মুখখন ঢাকি লৈছিল। আৰু শ্বিৰ্কৰ প্ৰতি অটুট আছিল। আৰু মোৰ কথা স্বীকাৰ নকৰিবলৈ আৰু তাৰ আগত নত নহবলৈ অহংকাৰ আৰু অভিমান কৰিছিল।