Tafsir Al-Mukhtasar
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُم مَّقَامِى وَتَذْكِيرِى بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوٓا۟ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ ٱقْضُوٓا۟ إِلَىَّ وَلَا تُنظِرُونِ ﴿٧١﴾
An Nulaaɗo, qissano ɓee sirkooɓe fennooɓe, kabaaru Annabu Nuuhu, tuma nde o maakannoo yimɓe makko ɓen : "Ko onon yo yimɓe, si tawii ñiiɓugol am ngol hakkunde mon mawnii e mon, ko waajorta on Aayeeje Alla ɗen kadi sattii e mon, on fiɓii warugol lam, ko e Alla tun woni tuugii mi e bonnugol pewje mon. Fellitee e fiyaaku mon, fiɓon warugol lam, noddon reweteeɗi mon ɗin ko wallitoo on e ɗum, refti fewjoore maɓɓe nden wonantaa sirru suuɗiiɗo. Ɓaawo nden eɓɓoore mon warugol lam, fewjanee lam ko eɓɓuɗon kon, wata on nennitan-am nennitanam ko ɓuri e fanɗude.