Tafsir Al-Mukhtasar
أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَـٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۚ نِعْمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ﴿٣١﴾
Ɓen siforaaɓe gomɗinal ɓe golli golleeji moƴƴi ɗin, no woodani ɓe Aljannaaji ñiiɓal hiɓe ñiiɓa nderton poomaa, canɗi Aljanna weluɗi ɗin no ila ka ley galleeji maɓɓe. Hiɓe cuɗiree nder ton mulle=jawe kanŋe, ɓe ɓornoo conci haakiɗuɗi immorde e ɗewluɗi =hariire e tekkuɗi mun, hiɓe soɓɓindoo e danɗe cuɗiraaɗe wirngallooji=ridooji labaaɗi, mbarjaari maɓɓe ndin moƴƴii, Aljanna on moƴƴii werde e ñiiɓirde nde ɓe ñiiɓata e muuɗun.