អាល់មុខតាស័រ
ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَٱلصَّـٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمْ وَٱلْمُقِيمِى ٱلصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣٥﴾
គឺបណ្តាអ្នកដែលនៅពេលណាដែលមានគេរំលឹកពីអល់ឡោះ ពួកគេមានការភ័យខ្លាចពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏ចៀសឆ្ងាយពីការប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេប្រតិបត្តិសឡាតយ៉ាងពេញលេញ ហើយពួកគេមានការអត់ធ្មត់ចំពោះការសាកល្បងដែលពួកគេបានជួបប្រទះ ព្រមទាំងបរិច្ចាគ(ទ្រព្យសម្បត្តិ)មួយចំនួនទៅក្នុងផ្លូវមនុស្សធម៌ចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានជាលាភសក្ការៈដល់ពួកគេ។