អាល់មុខតាស័រ
قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِن شِرْكٍ وَمَا لَهُۥ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍ ﴿٢٢﴾
ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកហៅអ្នកដែលពួកអ្នកអះអាងថា ពិតណាស់ ពួកគេជាព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នកក្រៅពីអល់ឡោះនោះមក ដើម្បីឲ្យពួកទាំងនោះនាំមកនូវផលប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នក ឬបញ្ចៀសពួកអ្នកអំពីគ្រោះថ្នាក់។ ជាការពិតណាស់ ពួកវាគ្មានកម្មសិទ្ធិគ្រប់គ្រងអ្វីឡើយ សូម្បីតែវត្ថុដែលតូចប៉ុនគ្រាប់ស្ពៃក៏ដោយ មិនថានៅលើមេឃក្តី ឬនៅលើផែនដីក្តី ហើយពួកវាក៏គ្មានចំណែកអ្វីនៅក្នុងវាជាមួយអល់ឡោះនោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ពុំមានអ្នកដែលជួយដល់ទ្រង់ឡើយ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដែលមហាមានលើសលប់មិនត្រូវការដៃគូ និងមិនត្រូវការអ្នកជួយនោះឡើយ។