×
الزخرفអាយ៉ាត់ 32

អាល់មុខតាស័រ

أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَـٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿٣٢﴾

តើពួកគេជាអ្នកបែងចែកក្តីមេត្តាករុណារបស់ម្ចាស់អ្នកឬ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ដោយពួកវាអាចផ្តល់វាទៅឲ្យជនណាដែលពួកគេចង់ និងរារាំងវាមិនឲ្យជនណាដែលពួកគេ ឬមួយក៏អល់ឡោះជាម្ចាស់(ជាអ្នកដែលបែងចែក)? យើង(អល់ឡោះ) គឺជាអ្នកបែងចែកលាភសក្ការៈរវាងពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យអ្នកខ្លះជាអ្នកមាន ហើយអ្នកខ្លះទៀតជាអ្នកក្រ ដើម្បីឲ្យពួកគេទាញយកផលប្រយោជន៍ពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហើយក្តីមេត្តាករុណារបស់ម្ចាស់អ្នកចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នៅថ្ងៃបរលោកនោះ គឺល្អលើសលប់ជាងអ្វីដែលពួកគេខំប្រមូលនៃទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយដែលនឹងត្រូវវិនាសអន្តរាយនេះទៅទៀត។