អាល់មុខតាស័រ
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿٢٧﴾
ជាការពិតណាស់ កាលនៅក្នុងលោកិយ ពួកគេមិនដែលខ្លាចការជំនុំជម្រះរបស់អល់ឡោះចំពោះពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកឡើយ ពីព្រោះពួកគេមិនជឿលើការពង្រស់(អ្នកស្លាប់ឲ្យរស់)ឡើងវិញនោះទេ។ ប្រសិនបើពួកគេខ្លាចការពង្រស់ឡើងវិញនោះ ពិតណាស់ ពួកគេប្រាកដជាមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយសាងទង្វើកុសលជាមិនខានឡើយ។