×
التوبةអាយ៉ាត់ 17

អាល់មុខតាស័រ

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَن يَعْمُرُوا۟ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ شَـٰهِدِينَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِم بِٱلْكُفْرِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ وَفِى ٱلنَّارِ هُمْ خَـٰلِدُونَ ﴿١٧﴾

មិនមែនជាតួនាទីរបស់ពួកមុស្ហរីគីនឡើយក្នុងការកសាង ឬថែទាំបណ្តាម៉ាស្ជិតរបស់អល់ឡោះដោយការគោរពសក្ការៈនិងការគោរពប្រតិបត្តិផ្សេងៗនោះ ខណៈដែលពួកគេជាអ្នកដែលទទួលស្គាល់ដោយខ្លួនឯងចំពោះភាពគ្មានជំនឿ តាមរយៈអ្វីដែលពួកគេបានស្តែងចេញអំពីវា(ភាពគ្មានជំនឿ)។ ពួកទាំងនោះ ទង្វើរបស់ពួកគេមិនបានផលឡើយដោយសារតែបាត់បង់នូវលក្ខខណ្ឌមួយនៃការទទួលយកទង្វើ នោះគឺការមានជំនឿ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ពួកគេនឹងត្រូវចូលឋាននរកដោយត្រូវស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ លើកលែងតែពួកគេបានសារភាពកំហុសពីទង្វើស្ហ៊ីរិករបស់ពួកគេមុនពេលដែលពួកគេស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ។