تەفسیری موختەسەر
أَنِ ٱعْمَلْ سَـٰبِغَـٰتٍ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ ۖ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿١١﴾
فەرمانمان بەداود کرد : چەند قەڵغان و زرێیەکی جەنگی فراوان دروست بکە، تاوەکو جەنگاوەرەکانتی پێ لەخراپە و شەڕی دوژمنەکانت بپارێزیت، وە ئەندازەگیری بزمار و زنجیرەکانی بکە بە ئەندازەی خۆیان، زۆر ورد و بچوک نەبێت بەرگە نەگرێت، وە زۆریش گەورە نەبێت نەچێت بەناویدا، وە کار و کردەوەی چاکە بکە، بێگومان من بینەری ئەوەم ئێوە ئەنجامی دەدەن، ھیچ شتێکم لەکار و کردەوەتان لا نھێنی و شاراوە نییە، وە پاداشتی چاکەکارانتان دەدەمەوە و تۆڵەیش لەخراپەکارنتان دەسێنمەوە.