تەفسیری موختەسەر
لِتَسْتَوُۥا۟ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا ٱسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا۟ سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقْرِنِينَ ﴿١٣﴾
ھەموو ئەمانەی بۆ بەدیھێناون و ژێرباری کردووە بۆتان؛ تاوەکو سواری سەر پشتیان ببن لە سەفەر و ھاتوچۆتاندا، پاشان یادی ناز و نیعمەت و بەخششەکانی پەروەردگارتان بکەن لەبەرامبەر ئەوەی ئەوانەی بۆ ڕامھێناون و ژێرباری کردووە بۆتان، وە بەزمانتان یادی بکەن و بڵێن: پاکوبێگەردی بۆ ئەو زاتەی کە ئەمەی بۆ ئامادە و ژێربار کردوین، بۆ ئەوەی بە ئارەزووی خۆمان بۆ ھەر کوێیەکمان بوێت بیانبەین، ئەگەر اللە تەعالا ئەمانەی بۆ ژێربار و موسەخەر نەکردینایە ئێمە توانا و دەسەڵاتمان نەبوو بەکاریان بھێنین.