تەفسیری موختەسەر
لِّئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍ مِّن فَضْلِ ٱللَّهِ ۙ وَأَنَّ ٱلْفَضْلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
(ئەی ئیمانداران ) ئێمە باسی ئەو ناز و نیعمەت و پاداشتە گەورانەمان بۆ کردن کە بۆتان ئامادە کراوە لە ڕۆژی قیامەتدا، بۆ ئەوەی خاوەن کتێبە ئاسمانییە پێشوەکان، (وەک جولەکە و دیانەکان) بزانن کە ناتوانن ڕەحمەت و بەخشندەیی (اللە تعالی) قۆرخ بکەن ؛ بەشێوەیەک بیانەوێت بیدەن بە هەریەکێک خۆیان بیانەوێت وڕێگری لێبکەن لە هەرکەسێک خۆیان بیانەوێت، چونکە بەخشش و فەزڵ ھەر بەدەست پەروەردگارە، دەیبەخشێت بەوەی کە خۆی دەیەوێت و شایستەیە، وە (اللە تعالی) خاوەنی بەخشش و ڕێز و میھرەبانی فراوان و بێ سنورە، دەیبەخشێت بەوەی خۆی دەیەوێت لە بەندەكانی.