Мухтасар тафсир
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾
Качан Биз Сулайманга өлүмдү өкүм кылганда, анын таянып олтурган таягын жер курту жеди, ошондо гана жиндер анын өлгөнүн билишти. Качан ал жерге кулап түшкөндө, жиндер кайыпты билбестиги анык болду. Эгер алар аны билишкенде Сулайман үчүн оор жумуштарды аткарып кордолгон азапта болушпайт эле. Алар аны тирүү, көрүп турат деп ойлошкон.