අල්-මුඛ්තසර්
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ وَسَعَىٰ فِى خَرَابِهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَ ۚ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌ وَلَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿١١٤﴾
මස්ජිද් හෙවත් දේවස්ථානවල අල්ලාහ්ගේ නාමය මෙනෙහි කරනු ලැබීමෙන් කවරෙකු ජනයා වළක්වන්නේද ඔහුට වඩා මහා අපරාධකරුවකු වෙනත් නැත. සලාතය, දෙවියන් මෙනෙහි කිරීම, අල් කුර්ආනය කියවීම වැනි කරුණුවලින් ඔහු ජනයා වළක්වයි. දොස්නගමින් එය විනාශ කර දමන්නට; එය කඩා දමන්නට; එහි කලහකම් ඇති කරන්නට; එහි නැමදුම් ඉටු කරනු ලැබීම වළක්වන්නට උත්සාහ දරයි. එසේ විනාශ කරන්නට වෙහෙස දරන්නෝ ඔවුහුමය. ඔවුන් මස්ජිදය වෙත පියනගන විට තම හදවත් තැතිගත් තත්ත්වයෙන් මිස අල්ලාහ්ගේ මස්ජිදයන් වෙත පිවිසෙන්නට නොවීය. හේතුව ඔවුන් දෙවියන් ප්රතික්ෂේප කොට අල්ලාහ්ගේ මස්ජිදයෙන් ජනයා වැළැක් වූ බැවිනි. දෙවියන් විශ්වාස කළවුන් අතර මෙලොවෙහි ඔවුනට නින්දාව හා අවමානය ඇති සේම අල්ලාහ්ගේ මස්ජිදයෙන් මිනිසුන් වැළැක්වූ හේතුවෙන් මතුලොවෙහි ද ඔවුනට මහත් දඬුවම ඇත.