අල්-මුඛ්තසර්
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسْتَحْىِۦٓ أَن يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرًا وَيَهْدِى بِهِۦ كَثِيرًا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٢٦﴾
සැබැවින්ම අල්ලාහ් තමන් කැමති උපමා ගෙනහැර පාන්නට ලැජ්ජා නොවෙයි. ඔහු කෝඳුරුවකු හෝ ඊටත් විශාල හෝ ඊටත් කුඩා දෙයක් පවසා උපමා ගෙන හැර පානු ඇත. මේ උපමා රූප ඉදිරියේ මිනිසා දෙවර්ගයකි. එනම් දෙවියන් විශ්වාස කරන්නන් හා ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ය. දෙවියන් විශ්වාස කරන්නන් වනාහි, මෙම උපමාව පසුපසින් ඇති යථාර්ථය වටහා ගෙන එය සැබෑවක් ලෙස තහවුරු කර ගනී. නමුත් දෙවියන් ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වනාහි, කෝඳුරුවා, මැස්සා, මකුළුවා හා වෙනත් අල්ප ගණයේ මැවීම් උදාහරණ ලෙස අල්ලාහ් ගෙන හැර පෑමේ හේතුසාධක කුමක්දැයි සමච්චලයෙන් යුතුව විමසා සිටිති. දැන් අල්ලාහ් එයට මෙසේ පිළිතුරු සපයයි: සැබැවින්ම මිනිසාට මෙම උපමාවල මඟපෙන්වීමක් පාඩමක් හා ආදර්ශයක් ඇත. නමුත් ඔවුන්ගෙන් සමහරු මෙම උපමාවන් පරිශීලනය කිරීමට ප්රතික්ෂේප කර සිටි බැවින් අල්ලාහ් ඔවුන් නොමග හැරියේය. ඔවුන් බොහෝ දෙනෙකි. එමෙන්ම සමහරු එයින් උපදෙස් ලබා යහමඟ ලැබූවන් ද වෙති ඔවුන් ද බොහෝ දෙනෙකි. නොමඟ යන්නට සුදුසුකම් ඇති අය හැර වෙනත් කිසිවකු අල්ලාහ් නොමඟ යන්නට ඉඩ හරින්නේ නැත. ඔවුහු කුහකයින් මෙන් ඔහුට අවනත වීමෙන් බැහැර වූවෝ වෙති.