අල්-මුඛ්තසර්
لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِى مَا ٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَـٰلِدُونَ ﴿١٠٢﴾
ඔවුන්ගේ සවන්වලට නිරයේ හඬ ලඟා නොවෙයි. ඔවුන්ගේ ආත්මාවන් සතුටුවන සුව පහසුකම් හා වින්දනයන් තුළ රැඳෙන්නෝ වෙති. ඔවුන්ගේ එම සැපත කිසි විටෙක විසන්ධි වී යන්නේ නැත.