අල්-මුඛ්තසර්
لَّيْسَ عَلَى ٱلْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى ٱلْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى ٱلْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ أَن تَأْكُلُوا۟ مِنۢ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ ءَابَآئِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَـٰتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَٰنِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَٰتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَـٰمِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّـٰتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَٰلِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَـٰلَـٰتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُم مَّفَاتِحَهُۥٓ أَوْ صَدِيقِكُمْ ۚ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْكُلُوا۟ جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا ۚ فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتًا فَسَلِّمُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُبَـٰرَكَةً طَيِّبَةً ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٦١﴾
අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ජිහාද් කිරීම වැනි පවරන ලද වගකීම් ඉටු කිරීමට හැකියාවක් නැති වගකීම් අතහැර දැමීම, බැල්ම අහිමි වූ අන්ධයා මත ද අබාධිතයා මත ද රෝගියා මත ද පාපයක් නැත. අහෝ දේවත්වය විශ්වාස කරන්නනි! නුඹලාගේ නිවෙස්වල නුඹලා අනුභව කිරීමෙහි නුඹලාට වරදක් නැත. නුඹලාගේ දරුවන්ගේ නිවෙස් ද ඒ අතරින් වන්නේය. එමෙන්ම නුඹලාගේ පියවරුන්ගේ හෝ නුඹලාගේ මව්වරුන්ගේ හෝ නුඹලාගේ සහෝදරයන්ගේ හෝ නුඹලාගේ සහෝදරයින්ගේ හෝ නුඹලාගේ මාමාවරුන්ගේ හෝ නුඹලාගේ නැන්දාවරුන්ගේ හෝ නුඹලාගේ පිය සහෝරදවරුන්ගේ හෝ නුඹලාගේ පිය සහෝදරියන්ගේ හෝ නිවසේ කටයුතු ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නුඹලා භාර කළ වතු ආරක්ෂකයින්ගේ හෝ නිවෙස්වල අනුභව කිරීම වරදක් නැත. පුරුද්දක් ලෙස නුඹලාට හිතවත් නුඹලාගේ මිතුරන්ගේ නිවෙස්වල අනුභව කිරීමෙහි ද වරදක් නැත. නුඹලා සාමුහිකව හෝ වෙන් වෙන්ව අනුභව කිරීමෙහි ද වරදක් නැත. නමුත් සඳහන් කරන ලද නිවෙස් අතරින් නිවසකට හෝ ඒ හැර වෙනත් නිවෙස්වලට හෝ නුඹලා පිවිසෙන විට එහි සිටින නිවැසියන්ට ‘අස්සලාමු අලයිකුම්’ යන පද භාවිතයෙන් සලාම් පවසනු. එහි කිසිවෙක් නොවී නම් නුඹලා මතම ‘අස්සලාමු අලයිනා වඅලා ඉබාදිල්ලාහිස් සාලිහීන්’ යැයි සලාම් පවසනු. එය අල්ලාහ්ගෙන් වූ සුබ පැතුමක් වශයෙනි. නුඹලා අතර එහි විහිදී ඇති ආදරය සෙනෙහස හේතුවෙන් එය සවන් දෙන්නාගේ ආත්මයට සතුටු දන්වන පරිදි නුඹලාට එය භාග්යවන්ත ලෙස ආගමානුගත කොට ඇත. සූරාවේ පෙර පැහැදිළි කළ පරිදි අල්ලාහ්ගේ වදන් නුඹලාට වටහා ගැනීමේ හා එහි ඇති දෑ අනුව නුඹලා කටයුතු කිරීමේ යහපත් අපේක්ෂාවෙන් යුතුව අල්ලාහ් මෙම වදන් ද පැහැදිලි කරයි.