අල්-මුඛ්තසර්
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلْمَآءَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَـٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ﴿٢٧﴾
සැබැවින්ම අපි පැලෑටි නොමැති වියළි භූමියට වර්ෂාව පතිත කොට එම ජලය මගින් ඔවුන්ගේ ඔටුවන් ඔවුන්ගේ ගවයින් හා ඔවුන්ගේ එළුවන් මෙන්ම ඔවුන් ද එයින් ආහාර අනුභව කිරීම සඳහා පෝෂණ සම්පත් බැහැර කර තිබීම, මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලැබීම ප්රතික්ෂේප කරන මොවුහු නොදුටුවෝ ද? ඔවුන් ඒ ගැන සිතා බැලිය යුතු නොවේ ද? සැබැවින්ම වියළි පොළොවේ පැලෑටි හට ගන්වන්නා, මියගියවුන් යළි අවදි කිරීමට ශක්තිය ඇත්තා බව ඔවුහු ග්රහණය නොකරන්නෝ ද?