අල්-මුඛ්තසර්
وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ لَئِن جَآءَهُمْ نَذِيرٌ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى ٱلْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُمْ نَذِيرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ﴿٤٢﴾
මෙම බොරුකාර දේව ප්රතික්ෂේපකයෝ ඔවුනට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන අවවාද කරන දූතයකු ඔවුන් වෙත පැමිණියේ නම් කිතුනුවන්, යුදෙව්වන් හා වෙනත් ජනයාට වඩා සත්යය පිළිපදිමින් ඒ මත දැඩි සේ ස්ථාවර ව තමන් සිටින බවට බලවත් ලෙස ස්ථාවර පොරොන්දුවක් දිවුරා සිටියෝය. නමුත් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන ඔවුනට අවවාද කරන දූතයකු ලෙස මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ඔවුන් වෙත පැමිණි කල්හි ඔහුගේ පැමිණීම සත්යයෙන් දුරස් කරවීම හා ව්යාජය මත බැඳී සිටීම මිස වෙනත් කිසිවක් ඔවුනට වැඩි කළේ නැත. ඔවුනට පෙර සිටියවුන්ට වඩා මනා ලෙස මග ලබන්නන් බවට කළ ස්ථීර පොරොන්දු ව ඔවුන් ඉටු කළේ නැත.