අල්-මුඛ්තසර්
تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا۟ وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِى رَوْضَاتِ ٱلْجَنَّاتِ ۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٢﴾
අහෝ දූතය! දේව ආදේශය හා පාපකම් හේතුවෙන් තමන්ටම අපරාධ කරගත්තවුන් වනාහි, ඔවුන් උපයා ගත් දෑහි දඬුවමට බියෙන් පසුවනු නුඹ දකිනු ඇත. එම දඬුවම කිසිදු සැකයකින් තොර ව ඔවුනට සිදු වන්නේමය. පාපක්ෂමාවෙන් තොර ව බියවීම පමණක් ඔවුනට ප්රයෝජනවත් වන්නේ නැත. අල්ලාහ් හා ඔහුගේ දූතයාණන් විශ්වාස කොට ඔවුනට වඩා වෙනස් දැහැමි ක්රියාවන් සිදු කළවුන් වනාහි, ඔවුහු සැපපහසුකම් විඳින ස්වර්ග උයන්වල සිටිති. ඔවුන්ගේ පරමාධිපති අබියස ඇති කිසිදිනෙක කප්පාදු නොවන විවිධ සැප පහසුකම් අතරින් ඔවුන් කැමති දෑ ඔවුනට ඇත. කිසිදු මහිමයක් කිට්ටු කළ නොහැකි අතිමයත් භාග්යයකි එය.