අල්-මුඛ්තසර්
مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾
ඒ වෙත පැමිණි එම ව්යසනය කිසිදු ආත්මයක්, වස්තුවක් හෝ වෙනත් කිසිවක් හෝ එය සුණු විසුණු කර දමමින් මිස අතහැරියේ නැත. අෂික්ශිත, දිරාපත් වූ, නටබුන් ලෙස අපි ඒවා අතහැර දැමුවෙමු.