අල්-මුඛ්තසර්
يَوْمَ يَقُولُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتُ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱنظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِن نُّورِكُمْ قِيلَ ٱرْجِعُوا۟ وَرَآءَكُمْ فَٱلْتَمِسُوا۟ نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُم بِسُورٍ لَّهُۥ بَابٌۢ بَاطِنُهُۥ فِيهِ ٱلرَّحْمَةُ وَظَـٰهِرُهُۥ مِن قِبَلِهِ ٱلْعَذَابُ ﴿١٣﴾
එදින කුහකයින් හා කුහක කාන්තාවන් දේව විශ්වාසීන් දෙස බලා, ‘සිරාත් පාලම තරණය කිරීමේදී අපට උදව්වන පරිදි නුඹලාගේ ආලෝකයෙන් යමක් ලබා ගත හැකැයි අපේක්ෂාවෙන් අපි නුඹලාව බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියෙමු’ යැයි පවසා සිටිති. එවිට කුහකයින් හාස්යයට ලක් කරමින් ඔවුනට මෙසේ පවසනු ලැබේ. ‘නුඹලාගේ පසුපසට හැරී ගොස් එමගින් ආලෝකය පැතිය හැකි ආලෝකයක් සොයනු. එවිට ඔවුන් අතර පවුරක් යොදනු ලැබේ. එම පවුරට දොරක් ඇත. එහි අභ්යන්තරය දේව විශ්වාසීන්ට සමීපව පවතී. එහි කරුණාව ඇත. එහි මතුපිට කුහකයින්ට සමීපව පවතී. එහි දඬුවම ඇත.