అల్-ముఖ్తసర్
وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًا ﴿٧﴾
మరియు నేను ఎప్పుడెప్పుడైతే వారిని వారి పాపములకు మన్నింపు గలవైన నీ ఒక్కడి ఆరాధన మరియు నీపై,నీ ప్రవక్తపై విధేయత చూపటం వైపునకు పిలిచానో వారు తమ చెవులను తమ వేళ్ళతో నా పిలుపును వినటం నుండి వాటిని ఆపటానికి అడ్డుపెట్టుకునేవారు. మరియు నన్ను చూడకుండా ఉండటానికి తమ ముఖములను తమ వస్త్రములతో కప్పుకునేవారు. మరియు వారు తాము ఉన్న షిర్కుపైనే కొనసాగిపోయేవారు. మరియు దేని వైపునైతే నేను వారిని పిలిచానో దాన్ని స్వీకరించటం నుండి మరియు దానికి కట్టుబడి ఉండటం నుండి అహంకారమును చూపేవారు.