อัล-มุคตะศ็อร
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩﴾
และเรามิได้ส่ง (บรรดาศาสนทูต) ผู้ใดมาก่อนหน้าเจ้าโอ้ท่านเราะสูล นอกจากพวกเขาจะเป็นผู้ชายที่มาจากมนุษย์ธรรมดามิใช่เป็นมลาอีกะฮฺ (ทูตสวรรค์) เราประทานวะห์ยูแก่พวกเขาเหมือนที่เราประทานวะห์ยูแก่เจ้า พวกเขาเป็นชาวเมืองมิใช่เป็นชาวชนบท ประชาชาติของพวกเขาได้ปฏิเสธบรรดาศาสนทูตของพวกเขา ดังนั้นเราจึงลงโทษพวกเขา, บรรดาผู้ปฏิเสธเจ้า พวกเขามิได้ตระเวนไปบนหน้าแผ่นดินหรอกหรือ เพื่อพวกเขาจะได้ไตร่ตรองว่าชะตากรรมของผู้ปฏิเสธศรัทธาก่อนหน้าพวกเขาเป็นอย่างไร เพื่อพวกเขาจะได้ข้อคิดตักเตือนกับสิ่งที่ประสบกับชนเหล่านั้น และแน่นอนความโปรดปรานต่างๆ ที่มีอยู่ในโลกหน้านั้นย่อมดีกว่าสำหรับบรรดาผู้ที่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺในโลกดุนยานี้ พวกท่านไม่คิดหรอกหรือว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงต่ออัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการศรัทธาต่อพระองค์ และหลีกห่างจากข้อห้ามของพระองค์ และที่อันตรายที่สุดคือการตั้งภาคีต่อพระองค์