อัล-มุคตะศ็อร
أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزْجِى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُۥ ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ رُكَامًا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَـٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٍ فِيهَا مِنۢ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصْرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُ ۖ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِۦ يَذْهَبُ بِٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿٤٣﴾
โอ้รอสูลเอ๋ย เจ้ามิได้เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงให้เมฆลอย แล้วทรงทำให้ประสานตัวซึ่งกันและกัน แล้วทรงทำให้รวมกันเป็นกลุ่มก้อนซ้อนกัน แล้วเจ้าก็จะเห็นฝนโปรยลงมาจากกลุ่มเมฆนั้น และพระองค์ทรงให้น้ำแข็งเหมือนก้อนหินเล็กๆ ตกลงมาจากฟากฟ้าจากกลุ่มเมฆที่หนาทึบที่ความยิ่งใหญ่ของมันคล้ายภูเขา แล้วพระองค์จะทรงให้ลูกเห็บนั้นหล่นลงมาโดนผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากบ่าวของพระองค์ และพระองค์จะทรงให้มันผ่านพ้นไปจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากพวกเขา แสงประกายของสายฟ้าแลบที่สว่างจ้าเกือบจะเฉี่ยวสายตาผู้ที่มองดู