อัล-มุคตะศ็อร
هَـٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾
(โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย) พวกเจ้านี่แหละที่รักกลุ่มชนดังกล่าวและหวังให้พวกเขาได้รับสิ่งที่ดีงาม ทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่ได้รักและไม่ได้หวังให้พวกเจ้าได้รับสิ่งที่ดีงามเลย แต่ตรงกันข้ามพวกเขาเกลียดชังพวกเจ้าต่างหาก โดยที่พวกเจ้าศรัทธาต่อคำภีร์ต่าง ๆ ทั้งหมดรวมทั้งคำภีร์ของพวกเขาด้วย แต่พวกเขาไม่ศรัทธาต่อคำภีร์ที่อัลลอฮ์ประทานให้แก่นบีของพวกเจ้า และเมื่อพวกเขาพบพวกเจ้า พวกเขาจะกล่าวว่า "พวกเราศรัทธาแล้ว" แต่เมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกันเอง พวกเขาจะกัดนิ้วมือของตัวเองอย่างโศกเศร้าโกรธแค้นในความเป็นหนึ่งของพวกเจ้าที่อยู่บนหลักอันเดียวกันและความมีเกียรติของอิสลาม โดยที่พวกเขากลับอยู่ในความต่ำต้อย (โอ้นบีเอ๋ย) จงกล่าวกับกลุ่มชนดังกล่าวเถิดว่า พวกเจ้าจงใช้ชีวิตจนกระทั่งตายในสภาพที่โศกเศร้าโกรธแค้นนี้เถิด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรู้ถึงการศรัทธาและการปฏิเสธศรัทธา ความดีและความชั่วที่มีอยู่ในใจ (ของพวกเจ้า)