อัล-มุคตะศ็อร
ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًا مِّنْ أَنفُسِكُمْ ۖ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقْنَـٰكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٌ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾
อัลลอฮ์ทรงยกอุทธาหรณ์แก่พวกเจ้า -โอ้บรรดาผู้ตั้งภาคีเอ๋ย- เป็นอุทธาหรณ์ที่นำมาจากชีวิตจริงของพวกเจ้าเอง คือ จะมีบ้างไหมสำหรับพวกเจ้าที่จะยอมให้คนรับใช้และทาสของพวกเจ้ามาเป็นหุ้นส่วน โดยที่พวกเขามีส่วนในทรัพย์สินของพวกเจ้าอย่างเท่าเทียมกัน โดยพวกเจ้ากลัวว่าพวกเขาจะมามีส่วนแบ่งในทรัพย์สินของพวกเจ้า เหมือนกับที่พวกเจ้าบางคนกลัวซึ่งกันและกันหรือไม่? แน่นอนว่าพวกเจ้าไม่พอใจต่อเรื่องดังกล่าวอย่างแน่นอน ดังนั้นอัลลอฮ์ก็สมควรยิ่งกว่า ที่จะไม่ยอมให้สิ่งที่ถูกสร้างและปวงบ่าวของพระองค์มาเป็นหุ้นส่วนกับพระองค์ ด้วยการยกอุทาหรณ์และด้วยวิธีอื่น ๆ นั้นแหละ เราได้ชี้แจงเหตุผลและหลักฐานต่าง ๆ หลากหลายรูปแบบแก่หมู่ชนผู้ใช้ปัญญาเพื่อไตร่ตรอง เพราะพวกเขาคือผู้ที่จะได้รับประโยชน์จากเรื่องดังกล่าว