แต่พวกเขาปฏิเสธความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่กำหนดระยะทางให้สั้นลงแก่พวกเขาอย่างเย่อหยิ่งและพวกเขากล่าวว่า: "โอ้ พระผู้ภิบาลของเราโปรดให้การเดินทางของเรายาวนานขึ้นโดยการขจัดเมืองเหล่านั้นออกไปเพื่อที่เราจะได้ลิ้มรสความเหน็ดเหนื่อยของการเดินทาง และเราจะทำให้เห็นถึงความเป็นเลิศของพวกเราในการขี่ม้า”. และพวกเขาได้ทำอธรรมต่อตนเองด้วยการปฏิเสธความโปรดปรานของอัลลอฮ์อย่างเย่อหยิ่ง และไม่สำนึกในความกรุณาของอัลลอฮ์และอิฉฉาต่อคนยากคนจนในหมู่พวกเขา ดังนั้นเราจึงทำให้พวกเขากลายเป็นเรื่องเล่าที่คนภายหลังพูดถึง และเราได้ทำให้พวกเขาแตกแยกกันหว่างพวกเขา ในสิ่งที่ได้กล่าวมานั้น -จากควาสุขต่างๆที่มีต่อชาวสะบะอ์ แล้วหลังจากนั้นก็ได้ลงโทษพวกเขา เพราะการเนรคุณและการเย่อหยิ่งของพวกเขา- มันคือบทเรียนสำหรับผู้ที่อดทนกับการเชื่อฟังอัลลอฮ์ ละทิ้งการเนรคุณต่อพระองค์ และอดทนต่อบททดสอบต่างๆ และสำนึกในความกรุณาของอัลลอฮ์ที่มีต่อเขา