อัล-มุคตะศ็อร
قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِى ۖ وَإِنِ ٱهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِىٓ إِلَىَّ رَبِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ قَرِيبٌ ﴿٥٠﴾
จงกล่าวเถิด -โอ้ท่านเราะสูล- แก่บรรดาผู้ตั้งภาคีที่ปฏิเสธศรัทธา ว่า “หากฉันหลงทางจากความจริงในสิ่งที่ฉันได้เรียกร้องให้พวกเจ้าฟัง ดังนั้นโทษของการหลงผิดของฉันก็ถูกจำกัดไว้เฉพาะฉัน ไม่มีสิ่งใดที่จะส่งผลกระทบต่อพวกเจ้าเลย และหากฉันได้รับการชี้นำไปยังพระองค์ ก็เพราะสิ่งที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงวะห์ยูแก่ฉัน แท้จริงพระองค์ทรงได้ยินถ้อยคำของบ่าวของพระองค์ พระองค์ทรงอยู่ใกล้ เพื่อที่พระองค์จะทรงได้ยินสิ่งที่ฉันพูดโดยง่าย”