และผู้ใดในหมู่พวกเจ้า -โอ้บรรดาสุภาพบุรุษเอ๋ย- ที่ไม่มีกำลังความสามารถเนื่องจากมีทรัพย์สินน้อยในการที่จะแต่งงานกับบรรดาหญิงอิสระ ก็เป็นที่อนุญาตสำหรับเขาที่จะแต่งงานกับบรรดาทาสหญิงที่ไม่ได้อยู่ในการครอบครองของพวกเจ้า หากปรากฏว่าพวกนางเป็นผู้ศรัทธาตามที่พวกเจ้าเห็น และพระองค์อัลลอฮ์ ทรงรอบรู้ยิ่งถึงการศรัทธาที่แท้จริงและสภาพการเบื้องลึกของพวกเจ้า พวกเจ้าและพวกนางนั้นเท่าเทียมกันในศาสนาและความเป็นมนุษย์ ดังนั้นพวกเจ้าทั้งหลายจงอย่าหยิ่งที่จะแต่งงานกับพวกนาง พวกเข้าจงแต่งงานกับพวกนางด้วยการอนุมัติจากผู้เป็นนายของพวกนาง และจงให้แก่พวกนางซึ่งสินตอบแทนของพวกนางโดยไม่ขาดตกบกพร่องหรือผัดวันประกันพรุ่ง นี่ถ้าหากว่าพวกนางเป็นหญิงที่บริสุทธิ์ ไม่เป็นผู้ผิดประเวณีอย่างโจ่งแจ้ง และไม่ใช่หญิงที่ยึดเอาชายเป็นเพื่อนสนิทเพื่อผิดประเวณีกับพวกนางอย่างลับๆ ดังนั้นเมื่อพวกนางได้รับการแต่งงานแล้ว ต่อมาพวกนางได้กระทำความชั่วโดยการผิดประเวณี ดังนั้นโทษของพวกนางคือครึ่งหนึ่งของโทษที่บรรดาหญิงอิสระได้รับ คือการเฆี่ยน 50 ครั้ง และไม่ต้องขว้างพวกนาง โดยต่างจากบรรดาหญิงอิสระที่ได้รับการแต่งงานแล้ว หากพวกนางได้ผิดประเวณี การอนุญาติให้แต่งงานกับทาสหญิงผู้ศรัทธาที่บริสุทธิ์ที่ได้กล่าวมานั้นคือ ข้อผ่อนปรนสำหรับผู้ที่กลัวว่าตัวเองจะล่วงประเวณี และไม่สามารถแต่งงานกับบรรดาหญิงอิสระได้ แท้จริงการอดทนในการแต่งงานกับทาสหญิงนั้นเป็นเรื่องที่ดีกว่า เพื่อให้ลูกๆห่างไกลจากความเป็นทาส,และอัลลอฮ์คือผู้ทรงอภัยยิ่งสำหรับผู้กลับเนื้อกลับตัวจากบรรดาบ่าวของพระองค์ ผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขา และส่วนหนึ่งจากความเมตตาของพระองค์คือ การบัญญัติให้แก่พวกเขาซึ่งการแต่งงานกับทาสหญิงในสภาพที่ไม่มีความสามารถที่จะแต่งงานกับบรรดาหญิงอิสระ ขณะที่กลัวว่าจะเกิดการผิดประเวณี