อัล-มุคตะศ็อร
وَمَا لَكُمْ لَا تُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَٰنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهْلُهَا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا ﴿٧٥﴾
และมีสิ่งใดเหล่าที่ห้ามพวกเจ้า-โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย-จากการสู้รบในหนทางของอัลลอฮ์ เพื่อให้คำดำรัสของพระองค์สูงส่งและเพื่อช่วยเหลือบรรดาผู้ที่อ่อนแอ ที่เป็นชายและหญิง และเด็กๆ ที่ต่างก็กล่าวขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดนำพวกเราออกจากเมืองมักกะฮ์ เนื่องจากการอธรรมของชาวเมือง โดยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์และข่มเหงปวงบ่าวของพระองค์ และโปรดให้มีขึ้นจากพระองค์ ซึ่งผู้ปกครองที่คอยดูแลและปกปักรักษาพวกเรา และโปรดให้มีผู้ช่วยเหลือคนหนึ่งแก่พวกเราที่คอยปกป้องเราให้ห่างไกลจากภัยอันตรายต่างๆ