อัล-มุคตะศ็อร
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ ۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُوا۟ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٧﴾
สิ่งที่อัลลอฮฺทรงโปรดปรานให้เราะซูลของพระองค์ซึ่งทรัพย์สินที่ยึดมาได้จากชาวเมืองโดยไม่ได้เข่นฆ่า สิ่งนั้นย่อมเป็นสิทธิของอัลลอฮฺที่จะให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และเราะซูลนั้นเป็นผู้ครอบครอง และญาติสนิทของเขา จากบะนีฮาชิม และบะนีมุฏฏอลิบ เพื่อชดเชยให้กับพวกเขาที่พวกเขาถูกห้ามไม่ให้รับสิ่งบริจาค และเด็กกำพร้า และผู้ขัดสน และผู้เดินทางที่หมดเสบียงแล้ว เพื่อมันจะมิได้หมุนเวียนอยู่ในระหว่างผู้มั่งมีที่ไม่ใช่ผู้ขัดสน โอ้ผู้ศรัทธาทั้งหลายเอ๋ย และทรัพย์สินใดที่เราะซูลได้นำมายังพวกเจ้าก็จงยึดเอาไว้ และอันใดที่ท่านได้ห้ามพวกเจ้าก็จงละเว้นเสีย พวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮฺเถิดด้วยการปฏิบัติตามคำบัญชาของพระองค์และห่างไกลจากข้อห้ามของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงเข้มงวดในการลงโทษ จงพึงระวังบทลงโทษของพระองค์เถิด