Tafsir Al-Mukhtasar
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى ٱلسَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ ﴿٣٧﴾
Tunay na sa nabanggit na iyon na pagpapahamak sa mga kalipunang nauna ay talagang may pagpapaalaala at may pangaral para sa sinumang nagkaroon ng isang pusong naipang-uunawa o nagtuon ng pakikinig niya na nakadalo ang puso, hindi nalilingat.