Kung sakaling niloob Namin ang pagpapakinabang sa kanya sa pamamagitan mga tandang ito ay talaga sanang nag-angat Kami sa kanya dahil sa mga ito sa pamamagitan ng pagtutuon Namin sa kanya sa paggawa ayon sa mga ito, kaya aangat siya sa Mundo at Kabilang-buhay. Subalit siya ay pumili sa nagpapahantong sa pagtatatwa sa kanya nang nahilig siya sa mga ninanasa sa Mundo, habang nagtatangi sa Mundo niya higit sa Kabilang-buhay niya. Sumunod siya sa pinipithaya ng sarili niya na kawalang-kabuluhan. Kaya ang paghahalintulad sa kanya sa katindihan ng pagkasigasig sa kamunduhan ay kahalintulad ng aso. Hindi ito tumitigil sa paglawit-lawit ng dila sa bawat sandali. Kung ito ay nakadapa, naglalawit-lawit ng dila ito. Kung binugaw ito, naglalawit-lawit ng dila ito. Ang paghahalintulad na nabanggit na iyon ay ang paghahalintulad sa mga taong naliligaw dahil sa pagpapasinungaling nila sa mga tanda Namin. Kaya magsalaysay ka, O Sugo, ng mga kasaysayan sa kanila, sa pag-asang mag-isip-isip sila para mapigilan sila sa taglay nila na pagpapasinungaling at pagkaligaw.