×
التوبةAyah 117

Tafsir Al-Mukhtasar

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِىِّ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِى سَاعَةِ ٱلْعُسْرَةِ مِنۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُۥ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿١١٧﴾

Talaga ngang tumanggap si Allāh ng pagbabalik-loob kay Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – noong nagpahintulot ito sa mga mapagpaimbabaw sa pagpapaiwan palayo sa pagsalakay sa Tabūk. Talaga ngang tumanggap Siya ng pagbabalik-loob sa mga lumikas at sa mga tagaadya na mga hindi nagpaiwan palayo roon, bagkus sumunod sila sa Propeta sa pagsalakay sa Tabūk sa kabila ng tindi ng init, kakauntian ng yaman, at lakas ng mga kaaway, matapos na halos kumiling [sa pag-iwas] ang mga puso ng isang pangkatin kabilang sa kanila na nagbalak ng pag-iwan ng pagsalakay dahil sa taglay nila na mabigat na kagipitan. Pagkatapos nagtuon sa kanila si Allāh sa katatagan at paglisan tungo sa pagsalakay, at tumanggap Siya ng pagbabalik-loob sa kanila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Mahabagin sa kanila, Maawain. Bahagi ng awa Niya sa kanila ang pagtuon sa Kanila sa pagbabalik-loob at ang pagtanggap nito mula sa kanila.