مۇختەسەر تەفسىر
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ قُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍ ۚ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٔـٰنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٥١﴾
پادىشاھ(ھېلىقى خوتۇنلارنى يىغىپ ۋە ئۆزىنىڭ خوتۇنىنى چاقىرىپ) : «سىلەر يۇسۇفتىن مۇناسىۋەت ئۆتكۈزۈشنى تەلەپ قىلغىنىڭلاردا، ھەقىقىي ئەھۋالىڭلار قانداق بولغان؟» دېدى، ئۇلار: «ئاللاھ پاكتۇر، ئاللاھ بىلەن قەسەم! يۇسۇفتە ئازراقمۇ گۇناھ بار دەپ بىلمەيمىز»دېدى. شۇ ۋاقىتتا ئەزىزنىڭ خوتۇنى ئۆزىنىڭ قىلغان خاتالىقىنى ئىقرار قىلىپ: «ئەمدى ھەقىقىي ئەھۋال ئايدىڭلاشتى، مەن ئۇنى ئازدۇرۇپ ئۇنىڭ بىلەن مۇناسىۋەت ئۆتكۈزۈشنى تەلەپ قىلغان ئىدىم، لېكىن ئۇ ماڭا يېقىنلىشىشقا ئۇرۇنمىدى، يۇسۇف ھەقىقەتەن ئۆزىنىڭ سۆزىدە راستچىللاردىن ئىدى، مېنىڭ بۆھتانلىرىمدىن پاك ئېدى» دېدى