مۇختەسەر تەفسىر
إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا ﴿٧٢﴾
شۈبھىسىزكى بىز ئاسمانلارغا، زېمىنغا ۋە تاغلارغا شەرىئەتكە بويسۇنۇش ۋە (بۇنىڭ مۇكاپاتىغا) ساقلاپ قويۇلغان مال - مۈلۈك ھەم سىر - ئەسرارلارغا (ئىگە بولۇش) تەكلىپىنى بەردۇق. ئۇلار بۇ تەكلىپنى قوبۇل قىلمىدى، چۈنكى ئۇلار ئۇنىڭ ئاقىۋىتىدىن قورققان ئىدى. ئەمما ئۇنى ئىنسان ئۆز ئۈستىگە ئالدى. شەكسىزكى ئىنسان بۇ مەسئۇلىيەتنى ئۆز ئۈستىگە ئېلىشنىڭ ئاقىۋىتىنى بىلمىگەنلىكتىن ئۆزىگە زۇلۇم قىلغۇچى بولدى.