مۇختەسەر تەفسىر
ٱسْتِكْبَارًا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَكْرَ ٱلسَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ ٱلْمَكْرُ ٱلسَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِۦ ۚ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ ٱلْأَوَّلِينَ ۚ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَحْوِيلًا ﴿٤٣﴾
ئۇلارنىڭ بۇ ھەقتە ئاللاھ بىلەن قەسەم قىلغانلىقى نىيەتلىرىنىڭ ياخشىلىقىدىن ئەمەس، بەلكى يەر - يۈزىدە تەكەببۇرلۇق قىلىش ۋە كىشىلەرنى ئالداش ئۈچۈندۇر. سۇيىقەستنىڭ ۋابالى پەقەت شۇنداق قىلغانلارغا بولىدۇ. بۇ تەكەببۇر، ھىيلىگەرلەر ئاللاھنىڭ ئۆزگەرمەس قانۇنىيىتىنىلا كۈتىدۇكى، ئۇ قانۇنىيەت بولسا مۇشۇلارنىڭمۇ ئىلگىرىكىلەرگە ئوخشاش ھالاك قىلىنىشىدۇر. سەن ئاللاھنىڭ تەكەببۇرلارنى ھالاك قىلىشتىكى قانۇنىيىتىدە ئۇلارغا ئازاب كەلمەي قالىدىغان بىرەر ئۆزگىرىش ياكى باشقىلارغا (خاتا) كېلىپ قالىدىغان بىرەر ئالمىشىپ كېتىش تاپالمايسەن. چۈنكى ئۇ ئۆزگەرمەس ئىلاھىي قانۇنىيەتتۇر.