مۇختەسەر تەفسىر
وَإِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَـٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ءَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِى وَأُمِّىَ إِلَـٰهَيْنِ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَـٰنَكَ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِى بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُۥ فَقَدْ عَلِمْتَهُۥ ۚ تَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِى وَلَآ أَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلْغُيُوبِ ﴿١١٦﴾
قىيامەت كۈنى ئاللاھ تائالا ئىيسا ئەلەيھىسسالامغا خىتاب قىلىپ مۇنداق دەيدىغان ۋاقىتنى ئەسلىگىن: ئەي مەريەم ئوغلى ئىيسا! سەن كىشىلەرگە: ئاللاھنى قويۇپ مەن بىلەن ئانام ئىككىمىزنى ئىلاھ قىلىۋېلىڭلار دېگەنمىدىڭ؟ ئىيسا ئەلەيھىسسالام دەرھال ئاللاھ تائالانى نالايىق سۈپەتلەردىن پاكلاپ: مېنىڭ ئۇلارغا ھەق سۆزدىن باشقىنى دېيىشىم مۇمكىن ئەمەس، مەن ئۇنداق سۆزنى دېگەن تەقدىردە سەن ئۇنى چوقۇم بىلىسەن. چۈنكى ساڭا ھېچنەرسە مەخپىي قالمايدۇ. سەن ھەتتا كۆڭلۈمدە يوشۇرغان سىرلارنىمۇ بىلىپ تۇرىسەن، ئەمما مەن سېنىڭ كۆڭلۈڭدىكىنى بىلمەيمەن. شەكسىزكى پەقەت سەنلا ھەر قانداق غەيىبنى، ھەر قانچە مەخپىينى ۋە ھەر قانداق ئاشكارىنى بىلىپ تۇرىدىغان زات سەن.