Мухтасар тафсир
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْتَنكَفُوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ﴿١٧٣﴾
Аллоҳга иймон келтириб, пайғамбарларини тасдиқлаган, холис Аллоҳ учун ва шариатга мувофиқ тарзда солиҳ амалларни қилган зотларнинг савобларини камайтирмасдан, Ўз фазлу эҳсони ила зиёда қилиб беради. Аллоҳга бандалик қилишдан бош тортиб, такаббурлик ила ўзини катта олган ношудларни эса аламли азобга гирифтор қилади. Улар Аллоҳдан бошқа фойда келтирадиган дўстни ҳам, зарарни даф қиладиган нажоткорни ҳам топа олмайдилар.