Kur ai hyri në kopshtin e vet(së bashku me besimtarin), duke dëmtuar vetveten(me mosbesim)tha: “Unë nuk mendoj se kjo (pasuri) do të shkatërrohet ndonjëherë. -Nuk mendoj se do të më humbë pasuria ndonjëherë. Kjo tregon se ai njeri u kënaq tej mase me këtë botë, gjeti prehje në të, derisa mohoi edhe ringjalljen para Zotit, duke thënë: