Мухтасар тафсир
فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَـٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنضُودٍ ﴿٨٢﴾
Лут қавмини ҳалок қилиш ҳақидаги фармонимиз келгач, уларнинг оёғини осмондан келтириб, устларидан кетма-кет сопол тошларни ёғдирдик.