Мухтасар тафсир
لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِى مَا ٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَـٰلِدُونَ ﴿١٠٢﴾
Дўзахнинг овози, оловнинг чисирлаб ёниши уларга эшитилмайди. Улар кўнгиллари тусаган неъматлар, лаззатлар ичра абадий қоладилар. Бу неъматлар, бу лаззатлар ҳеч қачон тугамайди.